چرا بیمار هجران را نپرسی

مرا گفتی چرا ایدر نیایی

من اینک آمدستم تو کجایی

چرا پیشم نیایی از که ترسی

گر از دیدار تو نومید گردم

به جان اندر بماند تیر دردم

به جای روی تو گر ماه بینم