قبایش دید جایی او فتاده

نهفت و نا نهفتش زیر و از بر

بگشت و ویس را جست از همه جای

ندید آن روی دلبند و دلارای

چو جایی کفش زرینش نهاده

کرا هر گز گمان بودی که آن ماه

از اطناب سراپرده کند راه