به پیش اندر چراغ و شمع بسیار

کرا هر گز گمان بودی که آن ماه

از اطناب سراپرده کند راه

چو اندر باگ شد شاه جهاندار

خجسته ویس چون آن شمعها دید

کبوتروار دلش از تن بپرید

به رامین گفت خیز اییار و بگریز