خجسته ویس چون آن شمعها دید

از اطناب سراپرده کند راه

چو اندر باگ شد شاه جهاندار

به پیش اندر چراغ و شمع بسیار

کبوتروار دلش از تن بپرید

به رامین گفت خیز اییار و بگریز

کجا از دشمنان نیکوست پوهیز