یکی سوگند خورد آزاده رامین

که با ویس نباشد مهر و پیوند

و گرنه سرت را بردارم از تن

که از ننگ تو بی سر شد تن من

به دادار جهان و ماه و پروین

که تا من زنده باشم در دو گیهان

نمی خواهم که بر گردم ز جانان