تو خانه کرده ای بر راه سیلاب

که از وی نیست دشمن را رهایی

مگر یک روز بر تو راه گیرد

ز کین دل ترا ناگاه گیرد

درو خفته بسان مست در خواب

مگر یکروز طوفانی در آید

ترا با خانه ناگه در رباید