که او را خود توی اندر جهان بس

سوم برگشتی از یار وفادار

بی آب کزوی رسیدت رنج و آزار

چهارم ناسزا گفتی بر آن کس

من آن ویسم که رویم آفتابست

من آن ویسم که مویم مشک نابست

من آن ویسم که چهرم نوبهارست