به دیدارم همیشه تشنه بودی

منم پیش تو چونین خوار گشته

توی از من چنین بیزار گشته

نه تو آنی که من فتنه بودی

نه من آنم که خورشید تو بودم

به گیتی کام و امید تو بودم

نه من آنی که بی من مرده بودی