نه من آنی که بی من مرده بودی

به دیدارم همیشه تشنه بودی

نه من آنم که خورشید تو بودم

به گیتی کام و امید تو بودم

چو برگ دی مهی پژمرده بودی

نه من آنم که جانت باز دادم

ترا با بخت فرخ ساز دادم