چو برگ دی مهی پژمرده بودی

نه من آنم که خورشید تو بودم

به گیتی کام و امید تو بودم

نه من آنی که بی من مرده بودی

نه من آنم که جانت باز دادم

ترا با بخت فرخ ساز دادم

نه تو آنی که جز یادم نکردی