تو بر یار گزیده هیچ مگزین

اگر تو گشته ای از می بدین سان

ترا جز می نباشد هیچ درمان

چو جان باشد گزیده یار پیشین

و گر نو کرده ای نو را نگه دار

کهن را نیز بیهوده میازار

بود مهر دل مردم چو گوهر