به سان مادرم گم کرده فرزند

ترا و دیگران را زو رسد نر

نگارا من ز دلتنگی چنانم

که خود با تو چه می گویم ندانم

ز غم بر دل دو صد کوه دموند

چو دیوانه به کوه و دشت پویان

ز هر سو در جهان فرزند جویان