که گویی خانه ام زندان و چاهست

ندانم تا ترا دل بر چه سانست

مرا باری به کام دشمنانست

چنان گوشم به در چشمم به راهست

اگر مرغی بپرد ای دلارای

دل مسکین من بر پرد از جای

دل من زان رخ طاووس پیکر