اگر مرغی بپرد ای دلارای

مرا باری به کام دشمنانست

چنان گوشم به در چشمم به راهست

که گویی خانه ام زندان و چاهست

دل مسکین من بر پرد از جای

دل من زان رخ طاووس پیکر

کبوتروار شد همچون کبوتر