ز بس کز دل کشم آه جهان سوز

بیاغارم زمین تا پشت ماهی

چنان از حسرت دل بر کشم آه

کجا ره گم کند بر آسمان ماه

ز خاور بر نیارد آمدن روز

ز بس کز جان بر آرم دود اندوه

ببندد ابر تیره کوه تا کوه