درود از من فزون از هر شماری

درود از من بدان یار جفا جوی

درود از من بدان کاورا درودست

مرا بی او دو دیده چون دو رودست

درود از من فزون از هر بهاری

فزون از ریگ کهسار و بیابان

فزون از قطرهء دریا و باران