فزون از ریگ کهسار و بیابان

مرا بی او دو دیده چون دو رودست

درود از من فزون از هر شماری

درود از من فزون از هر بهاری

فزون از قطرهء دریا و باران

فزون از رستنی بر کوه و صحرا

فزون از جانوز بر خشک و دریا