چنین عاصی نبودی در تن من

چه نادانم که از دل چاره جویم

که خودیکباره دل برد آب رویم

دل من گر نبودی دشمن من

پر آتش شد دلم چون گشت سر کش

بلی باشد سزای سر کش آتش

بنال ای دل که ارزانی بدینی