دلا تو آن دلی کز پیل و از شیر

جهنده باد ببر و شیر بودی

ازیدر باز پس ننهاد می گام

مگر آنگه که جانم یافتی کام

نترسیدی هم از ژوپین و شمشیر

چرا ترسی کنون از باد باران

که خود هر دو ترا هستند یاران