که خود هر دو ترا هستند یاران

دلا تو آن دلی کز پیل و از شیر

نترسیدی هم از ژوپین و شمشیر

چرا ترسی کنون از باد باران

نه باد ارم همه سال از دم سرد

نه ابر آرم ز دود جان پر درد

اگر باز آمدی آن ماه رخشان