نترسیدی هم از ژوپین و شمشیر

ازیدر باز پس ننهاد می گام

مگر آنگه که جانم یافتی کام

دلا تو آن دلی کز پیل و از شیر

چرا ترسی کنون از باد باران

که خود هر دو ترا هستند یاران

نه باد ارم همه سال از دم سرد