مرا مهر تو در تن جان پاکست

که از مستان رباید کیسه طرار

تنم گر پیر شد مهرم نشد پیر

نوای نو توان زد بر کهن زیر

ز پیری جان مردم را چه باکست

مکن بر من فسوس مهر بسیار

که بیماری نخواهد مارد بیمار