که بیماری نخواهد مارد بیمار

مرا مهر تو در تن جان پاکست

ز پیری جان مردم را چه باکست

مکن بر من فسوس مهر بسیار

مزن طعنه مرا گر تو درستی

که نه من خواستم از بخت سستی

نیاب من به روی خود بدیدی