نیاب من به روی خود بدیدی

که بیماری نخواهد مارد بیمار

مزن طعنه مرا گر تو درستی

که نه من خواستم از بخت سستی

در فس بی نیازی بر کشیدی

چرا راز دلم با تو نمودم

چرا تیمار جان خود فزودم