به اندازه بر هرکسی می خورید

همی برکند رفته از نزد شاه

خروشی برآمد هم انگه ز در

که ای پهلوانان زرین کمر

به آغاز و فرجام خود بنگرید

چو می تان به شادی بود رهنمون

بکوشید تا تن نگردد زبون