نگارینا مجو از من جدایی

زبانی همچو شمشیری کشیده

مهی گویی ترا هر گز ندیدم

و گر دیدم امید از تو بریدم

همه چیزی همی جو جز رهایی

به جان این زهر نتوانم چشیدی

به دل این باز نتوانم کشیدن