بسی بودم به درد هجر گریان

تو آگندی به دست خویش گوشم

سخنهای تو اکنون چون نیوشم

بسی بودم به روز وصل خندان

کنون نه گریه ام آید نه خنده

که جانم مهر دل را نیست بنده

دلم روبه بد اکنون شیر گشتست