کنون نه گریه ام آید نه خنده

سخنهای تو اکنون چون نیوشم

بسی بودم به روز وصل خندان

بسی بودم به درد هجر گریان

که جانم مهر دل را نیست بنده

دلم روبه بد اکنون شیر گشتست

که از چون تو رفیقی سیر گشتست