بساط دوستی را در نوشتی

نبینی چون لبانم هیج شکر

به دلها بر ز جان و مال خوشتر

گر از مهر و وفایم سیر گشتی

جوانمردی کن و پنهان همی دار

مکن یکباره یار خویش را خوار

به خسم اندر بکن لختی مدارا