یکی زرینه جامش بر سر افگند

ز بخت نیک دیده نیکخواهی

همان گه چرم گاوی را بگسترد

چو پنجه بدره سیم و زربرو کرد

به زرین جام سیم و زر پراگند

که هم دل بود وی را هم درم بود

هوادار و هوا خواهش نه کم بود