بجای تو نگویی تا چه کردیم

ز دل زنگار مهر تو ز دودم

ترا با جان ما گویی چه جنگست

ترا از بخت ما گویی چه ننگست

جز ایدر که دو تا نان تو خوردیم

نگر تا هست چون تو هیچ سفله

که یک یک داده بستانی بجمله