جز ایدر که دو تا نان تو خوردیم

ترا با جان ما گویی چه جنگست

ترا از بخت ما گویی چه ننگست

بجای تو نگویی تا چه کردیم

نگر تا هست چون تو هیچ سفله

که یک یک داده بستانی بجمله

کنی ما را همی دو روزه مهمان