مگر سایهء شب از فر همایست

مگر مریخ و کیوان زو بیفتاد

چنین تاثیر کی بود آسمان را

چنین نو دولتی کی بد جهان را

چو نور روز از فر خدایست

زبان هر که بینی شکر گویست

روان هر که بینی مهر جویست