وزیر شهر شروان مرد را گفت

تن خود را بدان دیوار دستور

ز نزدیکان یکی می دید از دور

به عالم فاش گشت این راز مستور

چه مقصود است ترا بر خاک ما خفت

جوابش داد و گفت ای چشمه نور

زرخسار تو بادا چشم بد دور