مصرع نخست · شماره 17خوش آمد این سخن در گوش جانششاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.14دل من مرغ دام و دانه تست#15همی مالم تن خود را به دیوار#16مگر روزی دهی در خانه ام بار#17خوش آمد این سخن در گوش جانشانتخابشده18ز زر پر کرد دامان ودهانش#19مقرب گشت حضرت راچنان شد#20که حکمش بر همه شروان روان شد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 17 از «حکایت» است.سطر پیشینمگر روزی دهی در خانه ام بار→سطر بعدیز زر پر کرد دامان ودهانش←