مصرع دوم · شماره 20که حکمش بر همه شروان روان شدشاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.17خوش آمد این سخن در گوش جانش#18ز زر پر کرد دامان ودهانش#19مقرب گشت حضرت راچنان شد#20که حکمش بر همه شروان روان شدانتخابشده21اگر خواهد کسی تا میر گردد#22به گرد پادشاه و میر گردد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 20 از «حکایت» است.سطر پیشینمقرب گشت حضرت راچنان شد→سطر بعدیاگر خواهد کسی تا میر گردد←