نهاده بود سر مردانه بر دست

دو صد کس ز آنکه فتوی داده بودند

در آن دم از حیات افتاده بودند

به بازارش برآوردند سر مست

بگرد دار می گردید و می گفت

مرا غیرت گرفت اغیار نگرفت

بکوی دوست می رفتم سحرگاه