مرا غیرت گرفت اغیار نگرفت

به بازارش برآوردند سر مست

نهاده بود سر مردانه بر دست

بگرد دار می گردید و می گفت

بکوی دوست می رفتم سحرگاه

بدیدم سایه افتاده بر راه

مرا آن یک نظر از خویشتن برد