بگرد دار می گردید و می گفت

در آن دم از حیات افتاده بودند

به بازارش برآوردند سر مست

نهاده بود سر مردانه بر دست

مرا غیرت گرفت اغیار نگرفت

بکوی دوست می رفتم سحرگاه

بدیدم سایه افتاده بر راه