دمی در عالم قدسی قدم زن

که یزدانت فراغت داد از حور

کنون برخیز پیش آور براقت

که می دانم که چونست اشتیاقت

بگیر آن حلقه را و بر حرم زن

چو با حق شد زفان جانت هم راز

ز راز خویش دل با خویش پرداز