کنون برخیز پیش آور براقت

سپند چشم می سوزند تا روز

تو خود دانم که چندان داری از نور

که یزدانت فراغت داد از حور

که می دانم که چونست اشتیاقت

دمی در عالم قدسی قدم زن

بگیر آن حلقه را و بر حرم زن