ترا گو پر بسوز ای پیک درگاه

چراچندین غم شه پر گرفتی

که بانک لودنوت در گرفتی

هزاران جان همی سوزد درین راه

نمی دانند صدیقان سر از پای

غم پر می خوری آخر چنین جای

اگردر قرب این حضرت خرامی