بهشت و حور الحق می نخواهم

چو می گیرد عسس روز سپیدت

شب تاریک چون باشد امیدت

تو می گویی که جز حق می نخواهم

تو آبی گنده در ژنده تنگ

نمی باید بهشتت ای همه ننگ

ز شیری زهره تو می شود آب