شب تاریک چون باشد امیدت

تو بی صد رنج یک جو زر نیابی

سوی حق رنج نابرده شتابی

چو می گیرد عسس روز سپیدت

تو می گویی که جز حق می نخواهم

بهشت و حور الحق می نخواهم

تو آبی گنده در ژنده تنگ