دلش بر نفس خود می سوخت برخاست

روان شد نفس را از دیده جویی

که چون شد شصت سال از بهر الله

ازرین بریان مرا یک لقمه خواه

که تا بوکش تواند لقمه خواست

روان شد بر پی آن بوی بسیار

ز زندان بوی می آمد پدیدار