میان خاک و خون ماندی گرفتار

چو جانت شیب خواهد بود در خاک

سرمنظر چه افرازی برافلاک

نه ز آغاز و انجامت خبردار

نگه کن اول و آخر تو درخویش

که تااز پس چه بود و چیست از پیش

رحم بودست جای خون نخستت