رحم بودست جای خون نخستت

میان خاک و خون ماندی گرفتار

نگه کن اول و آخر تو درخویش

که تااز پس چه بود و چیست از پیش

بخاک آیی ز خون چون خون بشستت

باول می شوی از خون پدیدار

بآخر زیر خاک ره گرفتار