تو غافل در ربایند از میانت

مکن روباه بازی و بیارام

که پیه گرگ در مالیدت ایام

نمی ترسی که از کوی جهانت

تو خوش بنشسته و گردون دونده

تو مرغ دانه کش عمرت پرنده

تو خفته عمر بر پنجاه آمد