چنان افتاده ام از پای پیری

کفن باید که من کافور دارم

همه مویم تا سپیدی جایگه کرد

جهان بر من سر پستان سیه کرد

که از کس می نیابم دست گیری

جوانان طعنه خوش می زنندم

بطعنه در دل آتش می زنندم