چنینی و آی تو در وا چرایی

مرا بی شوی روزی به شود راست

که روزی خواره شد روزی ده اینجاست

تو ای مرد از زنی کم می نمایی

زناشایست و شایست من و تو

بلاست این بیش وایست من و تو